U bent hier:

Maar, we zitten hier toch als partners?

Wat begint als vriendendienst en oprecht partnership eindigt op deze manier in een Shakesperiaans drama

Alle alarmbellen gingen rinkelen. Er wordt niet gezegd, wat er wordt gezegd. Wat is er aan de hand?

De accountmanager zegt het nog een keer:,,We zitten hier toch als partners?”. Het is nu wel duidelijk. We zitten hier helemaal niet als partners. Het partnership is verder weg dan ooit.

De ervaren accountmanager ziet er weer uitermate goed verzorgd uit vandaag. Gooit nog wat platitudes in het gesprek, en geeft dan aan dat zij, als leverancier in het verleden zoveel extra hebben gedaan in de relatie.

Dan vraagt hij waarom de medewerkers van de opdrachtgever op de rem trappen. Met het stellen van deze vraag is het partnership voorgoed om zeep geholpen. Bij de ICT-verantwoordelijke aan de opdrachtgeverkant komt de stoom uit de oren.

Waarom wordt er op de rem getrapt? Het opmerkelijke is dat deze vraag, met opzet, zeer precies verkeerd geformuleerd is door de accountmanager. Hier wordt het niet-functioneren van het geleverde neergezet als een emotioneel issue bij de opdrachtgever, die zogenaamd angst zou hebben om over te gaan. Er wordt een soort koudwatervrees gesuggereerd terwijl er sprake is van disfunctioneren van de leverancier in zowel inhoudelijke als projectmatige issues.

De accountmanager heeft zojuist geprobeerd een ernstig inhoudelijk functioneel probleem van de ICT-migratie neergezet als emotioneel probleem van de mensen van de opdrachtgever. Het probleem dient bij de opdrachtgever gelegd te worden en niet bij de leverancier. Als dit je partners zijn, waar heb je dan nog concurrenten voor nodig?

Ja, de opdrachtgever trapt inderdaad op de rem. Maar wel omdat de ICT-leverancier (één van de grote bureaus in Nederland), een product er door wil drukken wat bij lange na niet af is. Bij de eerste de beste test blijkt dat er overal problemen zijn. Zowel bij de migratie van de werkstations als bij het functioneren ervan. Waarom trappen jullie op de rem? Nou gelukkig maar zou je denken. Is er gelukkig nog iemand die nadenkt.

Een partnership bepaalt weliswaar de samenwerking, maar het partnership mag nooit gebruikt worden om onvoldoende functioneren van één van beide partijen met de mantel der liefde te bedekken. Wat begint als vriendendienst en oprecht partnership eindigt op deze manier in een Shakesperiaans drama.

Bij het partnership waar het hier om ging is men niet meer tot een goede samenwerking gekomen. De relatie was voorgoed verstoord. Het partnership is toen die dinsdagmiddag ten grave gedragen, tijdens de vergadering.